Ακόμη κι αν δεν βρεις οτι ζητάς
στην κόχη αυτή του απείρου
μην απορείς
"ήδη θα το κατάλαβες η Ιθάκες τι σημαίνουν.’’

Πέμπτη, 22 Απριλίου 2010

Αντιγόνη



«Ω τάφε μου, κρεβάτι νυφικό ,
σπίτι μου
στην βαθιά την γη
κι αιώνιο κελί μου»

Μ αργά βήματα
οδεύω τώρα
στην αιώνια κατοικιά μου
με συντροφιά σκιές
κι ονείρατα
Χρέος στον αδερφό μου
μ οδηγεί
να πάρω την στράτα την πολύπαθη.

Χαρά του υμεναίου δεν γεύτηκα
παρθένα εγώ
του Σοφοκλή

Τα χείλη μου ψελλίζουν
της λευτεριάς τραγούδι.
Στου Κρέοντα το μένος
δεν θα υπακούσω .
«Ω Τάφε μου… κρεβάτι νυφικό»




«Ω τάφε μου, κρεβάτι νυφικό,
σπίτι μου
στην βαθιά την γη
κι αιώνιο κελί μου»

με τα δεσμά στα χέρια
καρτερώ να έρθει η άνοιξη.

το αίμα μου νότισε την γη
λουλούδι λευτεριάς
λαχταρώ να φυτρώσει

«Ω Τάφε μου»

κελί της φυλακής
ο γόος της καρδιάς μου
φτάνει μόνο να γκρεμίσει
τα σίδερα
κι ένα λευκό πουλί
να σκίσει τον ουρανό.

Έτσι η λευτεριά θα βρει τον δρόμο της
και θα ρθει….