Let it be

Στο σούρουπο,
Που απόγνωση και θλίψη βάφει
Τον ουρανό
σκέψη μια πλανιέται
Εσύ.
Κι αν είναι να έρθει το λευκό
Κι αν είναι και το γκρίζο
σύννεφο,
Η ευχή ένας ψίθυρος
Let it be

Σε καταιγίδα
μοναξιάς που ταλανίζει
το μυαλό
σκέψη μια ρόδινη
Προβάλει
Εσύ.
Κι αν είναι να έρθει το λευκό
Κι αν είναι και το γκρίζο
Σύννεφο,
στις στάλες της βροχής
Θα τραγουδώ
Let it be

Απάντηση καμιά!
Ο άνεμος μόνο μιλά
Μέσα απ τα φύλλα
Let it be
Let it be.

Είναι φορές

Είναι φορές που λαχταρώ
τα δυο κοράλλια
Να φιλώ….
Τα χείλη σου.

Είναι φορές
που λαχταρώ
στις θάλασσες
να βυθιστώ…
Στα μάτια σου.

είναι φορές
που αδυνατώ
στις λέξεις μέσα
να κρυφτώ
να σου μιλήσω

είναι φορές
που το κορμί
μέσα απ την άφατη ηδονή
για σε σκιρτάει .

είναι φορές που καρτερώ
με ένα δάκρυ μου ζεστό
να δρέψω το φιλί σου

είναι φορές που σ αγαπώ….

Ίσως

Ίσως…….
Ίσως θα θέλες να με λέγανε Μαρίνα
Να τριγυρίζω στα αρμυρίκια ,
Στις κατάφυτες πλαγιές των πεύκων το καλοκαίρι.
Οι αστερίες στον ουρανό,
στα κύματα να σαλαγούν τον πόθο σου.

Ίσως θα θέλες
Τα μαλλιά μου να έχουν το χρώμα της άμμου,
Της καθαρής άμμου σαν την φιλάει γαλάζιο το πέλαγος.
Άφησες δυο τρία κοχύλια απ τα μάτια σου
Στα μαλλιά μου
αστέρια τα έκανα και φωτίζουν τον ουρανό
Της ζήσης μου

Ίσως θα θελες
Τα μάτια μου να χουν το χρώμα των νιόφυτων δέντρων
Στο δάσος με τις κουμαριές,
Που ψάχναμε να βρούμε μανιτάρια.
Κρύβαμε της καρδιάς τα απόκρυφα
Σε μια κόχη γερασμένου κορμού βελανιδιάς.

Ίσως θα θελες να ήμουν αλλιώς…

Ν αρνηθώ την ζωή που δεν έζησα
Στα δυο σου χέρια;

Ν αρνηθώ την φωτιά που μ έκαψε
Απ τα δυο σου τα μάτια;

Ν αρνηθώ τον ανίκατο έρωτα;
ίσως….

Ίσως θα θελες να με φώναζαν Μαρίνα
Ίσως……

Στην άλλη όχθη

Στην άλλη όχθη των ματιών σου…
Κοιλάδα μ ασφοδίλια
Οι θύμησες

Στην άλλη όχθη των ματιών σου…
Ακρογιαλιά με τα αρμυρίκια
Να μπλέκονται στα πόδια των παιδιών
Οι καημοί

Στην άλλη όχθη των ματιών σου,
Ταξίδεψα,
Σκαρί η πανσέληνος.

Κείνο το βράδυ
Το πάθος γλένταγε
Με την χαρά.
Κι η αγάπη κούρνιαζε
Στο πάνω χείλι σου
Μικρό χελδόνι

Κείνο το βράδυ
Αντίκρισα
Χαμογέλιο ζεστό
Φως ανέσπερο
Έρωτα άφραστο

ΕΣΕΝΑ

Στην άλλη όχθη των ματιών σου…………

Sophie Milman - Ochi Chernye

Ochi chernye

Ochi chernye, ochi strastnye!

γλυκιά μελωδία
Στης νύχτας την σιγή.

Την ώρα που το φεγγάρι γλιστρούσε στην αγκάλη μου,
την ώρα που δυο περιστέρια φώλιαζαν στην μνήμη του χτες,
χάθηκα...
σε ένα βαθύ γαλανό βλέμμα.

Tα δυο σου μάτια εκεί
μια θάλασσα μικρή.


την ώρα που ποθούσα να ξεδιψάσω απ την λησμονιά των ανθρώπων ,
την μοναξιά του κόσμου να διώξω από πάνω μου,
χάθηκα...
σε ένα βαθύ γαλανό βλέμμα.

τα δυο σου μάτια εκεί
φάρος στην άκρη του κόσμου
αφήνεις πάντα το σκαρί της ψυχής μου να περάσει

την ώρα που καρτερούσα τον έρωτα
απ το όνειρο να περάσω στην γη των αρχάγγελων,
χάθηκα..
σε ένα βαθύ γαλανό βλέμμα

μην απορείς
ήσουν εσύ
ας κρύβεσαι πίσω απ το ιμάτιο
του «πρέπει»

η μελωδία συνεχίζει να βυθίζει

νου και ψυχή
στην απέραντη θάλασσα
στα μάτια σου.

Ochi chernye, ochi strastnye!

Ochi zhguchie i prekrasnye!

Kak lyublyu ya vas!

Kak boyus' ya vas!

Στα κάστρα

Κάτω η πόλη θολό ποτάμι
Κυλούσε στ άπειρο.

Πάνω τα αστέρια
Χλωμό φεγγάρι
Φώτιζαν
Τ άγνωστο.

Στα κάστρα
Εσύ…
έρως ανίκατος,
ονείρου φύλλο ,
ρανίδα φως,
γαλάζιο μύρο.