Φυγή

Φυγή
απ ην εικονική πραγμάτωση λαθραίων ονείρων

Φυγή
απ την ατέρμονη αναζήτηση φρούδων ελπίδων

Φυγή
απ της μοναξιάς μου το τέλμα
απ του έρωτα σου το τέρμα.

Βρόγχος στις προσδοκίες που μάταια άφησα να ανθίσουν
στο κενό του δώματος σημείο ρόγχος επιθανάτιος.


φεύγω………

Ημέρα Μουσικής

Αφιερωμένη στην ημέρα της Μουσικής θα είναι η εκπομπή της Αναστασίας Ξηρομερίτου την Κυριακή 21 Ιουνίου. Στον ραδιοφωνικό σταθμό Λαμίαfm1 θα μεταδωθεί στις 8 το βράδυ ενα αφιέρωμα στην Μουσική με σχόλια και τραγούδια. Ο σταθμός ακούγεται απο το διαδύκτιο στην εξής διεύθυνση www.lamiafm1.gr.
"Σας περιμένω να ταξιδέψουμε μαζί στα μονοπάτια της Μουσικής"
Αναστασία Ξηρομερίτου.

Αλάτι

Απεταξάμην το πικρό της μοναξιάς σου
φορτίον.

Απεταξάμην το φρικτό της συντροφιάς σου
προσωπείον.

Απεταξάμην το πλαστό του έρωτος σου
εκμαγείον.

Κραυγή και δάκρυ
πίκρα κι αλάτι
κυλά στις πληγές
που άφησες
πίσω.

η χαραυγή κάπου
να! φτάνει.

Απεταξάμην

Απεταξάμην
το αδιέξοδο του έρωτος
που μου δωκες.
Σε κάθε στεναγμό μια χούφτα λήθη
σε κάθε πεθυμιά μια στάλα λησμονιά.

Απεταξάμην
το κενό της καρδιάς σου σημείο.
Μου δωκες
σε κάθε δάκρυ μια πίκρα
σε κάθε θλίψη απόρριψη

Απεταξάμην
το αλύτρωτο
το ανεκπλήρωτο
το ανέφικτο
του έρωτος άστρο.

είναι τόσο μακριά τα αστέρια
απ την καρδιά σου.

Σονάτα

Σονάτα

«άφησε με να έρθω μαζί σου»
Να ταξιδέψουμε σε σοκάκια στενά
λουσμένα απ το φως του φεγγαριού.
Πόσο ταιριάζει το φεγγάρι
με τα μαλλιά σου!
Κυλάω το χέρι απαλά
διστακτικά, σχεδόν φοβισμένα
ανάμεσα τους.
μην φοβάσαι!

«άφησε με να έρθω μαζί σου»

να ταξιδέψω όλο το πέλαγος
της μοναξιάς που χαρακώνει
το νου
και σε κάνει αγνώριστο,
έναν ξένο.
Τα λόγια σου πολλές φορές δεν τα ακούω
δεν αφήνω να μ αγγίξουν,
θα πληγώσουν τα τρυφερά πέταλα
των ρόδων στην κλίνη του έρωτα.

«άφησε με να ρθω μαζί σου»
θα σου κρατώ το χέρι τρυφερά,
μπορεί να μην σε κοιτάζω στα μάτια
αλλά θα είμαι εκεί
στο σταυροδρόμι με τις μαργαρίτες
εκεί πάντα.

Λευκό χαρτί

Στέκω βουβή
στο λευκό χαρτί
των στοχασμών μου.

Εσύ γλιστράς
της σιωπής το νυστέρι
πάνω απ τα θαμμένα ονείρατα.

Μέσα από θύμησες
Φωτός
έρωτος
πάθους

εντός μου.

Πόσο πονά
η αγάπη!

Τα δάκρυα
το γνωρίζουν καλά
σαν κυλούν
σταλιά σταλιά
στο μάγουλο

Νοσταλγία

Νοστάλγησες
γιορτή του έρωτα
σαν χτες
σαν από παλιά.

Νοστάλγησες
τα μάτια
που σου στάλαζαν
αγάπη.

κι εγώ…

Ταξίδεψα
στης ουτοπίας το λιμάνι,
όχι πολύ μακριά,
όχι πολύ κοντά,
μόλις δυο μίλια απ την καρδιά σου.

και σου φερα…

στην χούφτα αστρόσκονη ελπίδας
στα μαλλιά αλισάχνη θάλασσας
στην καρδιά της αγάπης το μύρο.