Ακόμη κι αν δεν βρεις οτι ζητάς
στην κόχη αυτή του απείρου
μην απορείς
"ήδη θα το κατάλαβες η Ιθάκες τι σημαίνουν.’’

Πέμπτη, 26 Ιουνίου 2008

Δακρυσμένη θάλασσα


Αγγίζω
της ψυχής σου το κρύσταλλο
Τόσο εύθραυστο….
Σαν πεταλούδας φτερό
Νιφάδα από χιόνι
Στου ήλιου το φιλί.

Ακροπατώ
στην κάμαρη
μην τύχει και ξυπνήσει
αλαφροΐσκιωτη η καρδιά σου,
Πόσο ελαφριά κοιμάται,
Με γιασεμιά στο προσκεφάλι .

Κρύβω
μια πίκρα,
Στο χτες και στου ποτέ την κόχη
Μην τύχει και ψάξεις να την βρεις,
Κείνη την πίκρα την μικρή
Που ανατέλλει
Στις δακρυσμένες θάλασσες,
Στα δυο σου μάτια.

1 σχόλιο:

ΜΑΡΙΑ ΝΙΚΟΛΑΟΥ είπε...

Μα ναι..
Αυτο το φιλί μου σήμερα ήταν που μυριζε γιασεμί..
Και ήταν απο σενα..


Καλημερα Αναστασία μου.
Παντα ρομαντική και ευαισθητη :)