Ακόμη κι αν δεν βρεις οτι ζητάς
στην κόχη αυτή του απείρου
μην απορείς
"ήδη θα το κατάλαβες η Ιθάκες τι σημαίνουν.’’

Τρίτη, 7 Ιουλίου 2009

Λάβα


Ποτάμι κυλούσε
ο έρως
λάβα καυτή
στα απόκρυφα
του κορμιού σου μονοπάτια.

το μόνο που μπορούσα να ακούσω :
η ανάσα σου
σαν ψίθυρος
σαν άτι ατίθασο που κάλπαζε κόντρα στον άνεμο.

το μόνο που μπορούσα να νιώσω:
η ζέση του κορμιού σου
να διαπερνά κάθε κύτταρο
ύπαρξης

το μόνο που μπορούσα να αντικρίσω:
τα μάτια σου
πλημμυρισμένα πάθος
στην νύχτα
την πανσέληνη.

κυλούσε το ποτάμι
λάβα καυτή
έρως ανείπωτος
ατέρμονος
αειφόρος

ο δικός σου έρως.

7 σχόλια:

jacki είπε...

Νύχτα πανσέληνη γεμάτη πάθος..

Η σημερινή..

Απόψε το φεγγάρι ολόγιομο θα μας κάνει συντροφιά.

Anastasia είπε...

την καλημέρα μου Jacki. σ ευχαριστώ που μου χαρίζεις λόγια γιασεμάκια.

Γιάννης Παππάς είπε...

Ποτάμι κυλούσε
ο έρως
λάβα καυτή
στα απόκρυφα
του κορμιού σου μονοπάτια.

έτσι είναι ο έρωτας καυτός και
ακυβέρνητος μας πάει μόνος του σε όποιο δρόμο θέλει μας λιώνει και μας διαμορφώνει σύμφωνα με την έντασή του
καλή σου νύχτα

Μαρια Νικολαου είπε...

To kalοκαίρι σου έφερε λάβα στην ψυχή

Καλημέρα Αναστασία της Ποίησης

Αναστασία είπε...

Ο έρωτας!!
Τι θα μπορούσε να πει κανείς για τον έρωτα.
Μια λάβα που μέσα της θέλουμε να μπούμε.

Μέρα γλυκιά Αναστασία μου

Anastasia είπε...

Όταν χάνεσαι σ αυτο το ποτάμι είναι σαν να ξαναγεννιέσαι! Αναστασία μου σ ευχαριστώ που με αφησες να μιλήσω για το blog σου στην εκπομπή μου.

Νεράιδα της βροχής είπε...

λάμπουν τα μάτια τις πανσέληνες νύχτες...

αντικατοπτρίζουν ψυχές που θέλουν στους ουρανούς να φτάσουν...

φιλιά βρόχινα...